Πέθανε σε ηλικία 88 ετών ο πάπας Φραγκίσκος, ο ιεράρχης που θέλησε να φτιάξει «μια φτωχή εκκλησία για τους φτωχούς», προσπάθησε να αποποιηθεί τον πλούτο και «ταρακούνησε» -έστω και μερικώς- την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Ο ποντίφικας, κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, είχε διαγνωστεί προ ημερών με αμφίπλευρη πνευμονία και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Gemelli της Ρώμης, όπου και κατέληξε.
Ως κεφαλή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο πάπας Φραγκίσκος επιχείρησε να προχωρήσει σε σαρωτικές αλλαγές ενώ ανέπτυξε πολιτικό λόγο, που ενόχλησε αρκετά μέλη της διεθνούς σκηνής αλλά και ιεράρχες.
Πρόσφατα, άσκησε δριμεία κριτική στο μεταναστευτικό σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτηρίζοντας την απέλαση εκατομμυρίων από τις ΗΠΑ «ντροπή».
«Αυτό θα έκανε τους μετανάστες, που δεν έχουν τίποτα, να πληρώσουν το “λογαριασμό”. Δεν θα λειτουργήσει αυτό. Δεν επιλύεις προβλήματα με αυτό τον τρόπο» είχε πει ο ποντίφικας, που το 2016 είχε εξαπολύσει ξανά «πυρά» εναντίον του Τραμπ λέγοντας ότι κατά τη γνώμη του «δεν είναι χριστιανός».
Παρόλα αυτά, είχε συναντηθεί με τον πρόεδρο Τραμπ το 2017 στο Βατικανό.
Ο ποντίφικας που «κατέβηκε» στον κόσμο: Ποιος ήταν ο Πάπας Φραγκίσκος
ΟΠάπας Φραγκίσκος, ο 266ος ποντίφικας της Καθολικής Εκκλησίας και πρώτος από τη Λατινική Αμερική, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του ως ένας Πάπας της ταπεινότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανανέωσης. Η είδηση του θανάτου του σκορπά παγκόσμια συγκίνηση, καθώς σηματοδοτεί το τέλος μιας ιδιαίτερης εποχής για το Βατικανό αλλά και την παγκόσμια χριστιανοσύνη.
Γεννημένος ως Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο στις 17 Δεκεμβρίου 1936 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, ο Φραγκίσκος ήταν γιος Ιταλών μεταναστών και μεγάλωσε σε μια εργατική οικογένεια. Αποφοίτησε ως χημικός τεχνικός, πριν εισέλθει στην Ιησουιτική τάξη το 1958. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1969 και επίσκοπος το 1992, ενώ το 2001 έγινε καρδινάλιος από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’.
Το 2013, έπειτα από την παραίτηση του Βενέδικτου ΙΣΤ’, ο Μπεργκόλιο εξελέγη Πάπας και έλαβε το όνομα Φραγκίσκος, εμπνευσμένος από τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης – ένδειξη της πρόθεσής του να υπηρετήσει μια Εκκλησία πιο φτωχή, πιο κοντά στους αδύναμους και περιθωριοποιημένους.
Η παπική του πορεία χαρακτηρίστηκε από συνεχή προσπάθεια μεταρρυθμίσεων και προσέγγισης. Υπερασπίστηκε με σθένος τον διάλογο με άλλες θρησκείες, την υποδοχή μεταναστών και προσφύγων, την οικολογική συνείδηση (μέσα από την εγκύκλιο Laudato Si’) και την απομάκρυνση από τη δογματική σκληρότητα. Δεν δίστασε να συγκρουστεί με εσωτερικά συμφέροντα και να φέρει το μήνυμα του Ευαγγελίου πιο κοντά στον σύγχρονο άνθρωπο.
Εντός της Εκκλησίας, προκάλεσε συζητήσεις με την προοδευτική στάση του σε θέματα όπως οι ομοφυλόφιλοι πιστοί, οι παντρεμένοι ιερείς, ο ρόλος των γυναικών και η αντιμετώπιση σκανδάλων κακοποίησης. Πολλοί τον χαρακτήρισαν «επαναστάτη», άλλοι πιο συντηρητικοί κύκλοι τον είδαν ως «αντιφατικό». Ωστόσο, η ανθρώπινη προσέγγισή του και η απλότητά του, όπως όταν αρνήθηκε να κατοικήσει στο Αποστολικό Παλάτι και επέλεξε απλό διαμέρισμα, τον κατέστησαν ίσως τον πιο προσιτό Πάπα των τελευταίων δεκαετιών.
Ο Πάπας Φραγκίσκος ήταν επίσης ο πρώτος Ποντίφικας που χρησιμοποίησε εκτενώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φέρνοντας το μήνυμα της Εκκλησίας σε εκατομμύρια ανθρώπους με απλό και καθημερινό λόγο.
Τα τελευταία χρόνια, η υγεία του είχε επιβαρυνθεί αισθητά – με νοσηλείες, εγχειρήσεις και πρόσφατα διπλή πνευμονία – οδηγώντας σε σπάνιες εμφανίσεις και περιορισμένα καθήκοντα.
Με την απώλειά του, κλείνει ένα κεφάλαιο τολμηρής αλλά και ευαίσθητης ηγεσίας, σε έναν κόσμο που διψά για γέφυρες και όχι για τείχη. Ο Πάπας Φραγκίσκος φεύγει, αφήνοντας πίσω μια κληρονομιά συμπόνιας, διαλόγου και αληθινής ταπεινότητας – ακριβώς όπως υπήρξε ο ίδιος: ένας Πάπας με καρδιά απλού ανθρώπου που «κατέβηκε» στους ανθρώπους.