ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
  Τρίτη, 22 Δεκ 2015      16:00      0

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

Το 2015 μπορεί να χαρακτηριστεί ως η χρονιά με τις μεγαλύτερες πολιτικές ανακατατάξεις μεταπολιτευτικά. Ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, που μόλις πριν από πέντε χρόνια δεν ξεπερνούσε το 4%, κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές δύο φορές –με ηχηρές, βέβαια, αποχωρήσεις ύστερα από την επίτευξη της συμφωνίας του Ιουλίου– και να βρεθεί στην εξουσία, συγκυβερνώντας με ένα κόμμα της λαϊκής - πατριωτικής Δεξιάς, τους ΑΝΕΛ....

Αν όμως για την Αριστερά συντελέστηκε μια κοσμοϊστορική αλλαγή με την άνοδο στην εξουσία, για τα κόμματα που έλεγχαν τις τύχες της χώρας επί σαράντα χρόνια, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, η πορεία ήταν αντιστρόφως ανάλογη.

Μετά την τραγική και ίσως επικίνδυνη διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και το τεχνοκρατικό διάλειμμα Παπαδήμου, ήρθε η αποτυχημένη προσπάθεια διαχείρισης της κρίσης από τους κ.κ. Σαμαρά - Βενιζέλο, που βάθυνε ακόμη περισσότερο την απόσταση μεταξύ πολιτικών και κοινωνίας. Η αυταρχικού τύπου ναπολεοντική ρητορική και πρακτική στο όνομα των προγραμμάτων και της Ευρώπης απαξίωσε τα πάλαι ποτέ κραταιά κόμματα και τους εκπροσώπους τους, που αναζητούσαν σανίδα σωτηρίας στο μιντιακό κατεστημένο και στο κράτος διαπλοκής που τα ίδια είχαν οικοδομήσει. Οι εξόφθαλμες έξωθεν παρεμβάσεις και η δουλοπρεπής αποδοχή τους βαφτίζονταν «ικανή πολιτική διαχείριση» και όταν είδαν τα σκούρα προκάλεσαν μέσω της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας πρόωρες εκλογές για να αποφευχθεί η διαπίστωση της αποτυχίας του διαβόητου success story και να επιβεβαιωθεί η υπόθεση εργασίας του σχεδίου της «αριστερής παρένθεσης» που είχαν εμπνευστεί γνωστοί μακιαβελικοί παρίες της εξουσίας.

Το ΠΑΣΟΚ, αυτό το ιστορικό κόμμα, καταβαραθρώθηκε πνιγμένο στα στομφώδη ευφυολογήματα της ηγεσίας του, ενώ ένα νεόκοπο «μεταρρυθμιστικό» κόμμα, το Ποτάμι, δεν μπόρεσε να εκπληρώσει τις υψηλές προσδοκίες αυτών που το «παρήγγειλαν». Το ΚΚΕ, συνεπές στον απομονωτισμό του, διατήρησε τις δυνάμεις του, διακινδυνεύοντας κάποια στιγμή ακόμη και την είσοδό του στη Βουλή. Στις τελευταίες εκλογές κατάφερε και ο αειθαλής τηλεοπτικός πολιτικός Βασίλης Λεβέντης και η Ένωση Κεντρώων να περάσουν το περιστύλιο, ενώ, δυστυχώς για την Ελλάδα, ένα νεοναζιστικό κόμμα-όνειδος για τη δημοκρατία μας, η Χρυσή Αυγή, κατέλαβε την τρίτη θέση στις εκλογές.

Το πρόβλημα όμως διογκώνεται όταν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ένας από τους κορυφαίους θεσμούς του κοινοβουλευτικού μας συστήματος, αυτοϋπονομεύεται, σε ορισμένες δε περιπτώσεις αυτοεξευτελίζεται. Το φιάσκο της αποτυχίας διεξαγωγής των εκλογών για την ανάδειξη προέδρου την Κυριακή 22 Νοεμβρίου αποκάλυψε τη βαθιά παρακμή στην οποία έχει περιέλθει η Νέα Δημοκρατία, απότοκο της προηγούμενης διακυβέρνησής και της διοίκησής της τα τελευταία πέντε χρόνια. Σε καίριες θέσεις αναδείχτηκαν άνθρωποι ανίκανοι να διαχειριστούν την ιστορία μιας τόσο μεγάλης και ιστορικής παράταξης. Βαρονίες και φατρίες συγκρούονται πάνω στο εξασθενημένο σώμα της, ενώ οι όποιες ενοποιητικές προσπάθειες, έστω και με παλιά υλικά, αντιμετωπίζονται με καχυποψία. Είναι ανάξια σχολιασμού η συμπεριφορά επικοινωνιακών αστέρων που τους ταιριάζει το λαϊκό γνωμικό «εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα, κρεμάν οι γύφτοι τα νταούλια»!

Την Κυριακή δίνεται μια τελευταία ευκαιρία στη Νέα Δημοκρατία να σταθεί όρθια και να μπορέσει, έστω και με δυσκολίες, να ασκήσει τον θεσμικό ρόλο με τον οποίο την επιφόρτισε ο ελληνικός λαός. Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να είναι ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού, αλλά χωρίς εποικοδομητική αντιπολίτευση η χώρα και ο κοινοβουλευτισμός δεν εξελίσσονται. Ας προσέξουν, γιατί από την ερχόμενη Δευτέρα ή τις 11 Γενάρη η ταμπέλα θα γράφει «Ζητείται Αντιπολίτευση»...

Στρυμών

Δημοσιεύθηκε στο τεύχος 319 του περιοδικού "Επίκαιρα", 18 Δεκεμβρίου 2015

ΣΧΟΛΙΑ