«ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ»
  Τετάρτη, 17 Απρ 2019      22:08      0
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΧΜΕΤ ΝΤΟΝΜΕΖ, ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

«ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ»

Στον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟ

 

Ο εξόριστος Τούρκος δημοσιογράφος Αχμέτ Ντονμέζ με την αποκάλυψη του επίσημου πρωτοκόλλου των γεγονότων της νύχτας της 16ης Ιουλίου 2016 τροφοδοτεί με αποδείξεις το σενάριο που τοποθετεί τον Ερντογάν ως ιθύνοντα νου του αποτυχημένου πραξικοπήματος στην Τουρκία. Το θέμα παρουσίασε στις 7 Φεβρουαρίου η γερμανική εφημερίδα «Berliner Zeitung» και δημοσίευσε η Deutsche Welle. Το συγκεκριμένο έγγραφο εντοπίστηκε από τον δημοσιογράφο στα επίσημα δικαστικά έγγραφα. Με το εν λόγω ντοκουμέντο ενισχύονται οι πληροφορίες που κυκλοφορούσαν, ότι ο στενός πυρήνας του καθεστώτος Ερντογάν γνώριζε μήνες νωρίτερα τα σχέδια ανατροπής του, ωστόσο τα άφησε να εξελιχθούν για να τα εκμεταλλευτεί πολιτικά με στόχο την εξουδετέρωση των αντιπάλων του και τη μετατροπή του σε παντοδύναμο σουλτάνο.

Ο επικηρυγμένος δημοσιογράφος σε μια αποκλειστική συνέντευξη στα «Επίκαιρα» ανοίγει για πρώτη φορά τα χαρτιά του, ρίχνοντας φως σε άγνωστες πτυχές αυτής της θολής υπόθεσης. Ο αυτοεξόριστος στη Σουηδία Αχμέτ Ντονμέζ κατονομάζει ως εγκέφαλο του παραλίγο πραξικοπήματος τον ίδιο τον Ερντογάν και ως επιχειρησιακό βραχίονα και εκτελεστή τον νυν υπουργό Άμυνας, Χουλούσι Ακάρ, ενώ προειδοποιεί ότι έχει στην κατοχή του και άλλα έγγραφα που αποδεικνύουν τη συνωμοσία.

 

Ενώ ο Ερντογάν συνεχίζει τις συλλήψεις όσων φέρονται να συνδέονται με το κίνημα Γκιουλέν, εσείς αισθάνεστε ασφαλής στη Στοκχόλμη;

 

Η Σουηδία αποτελεί μια από τις ασφαλέστερες και πιο ειρηνικές χώρες στον κόσμο. Ωστόσο, όταν πρόκειται για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το νέο καθεστώς της Τουρκίας, δεν μπορεί κάποιος παρά να ανησυχεί, διότι ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τις πρεσβείες του, τον εθνικό οργανισμό πληροφοριών, τους ιμάμηδες που εργάζονται στο εξωτερικό, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, το επίσημο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu και τους Τούρκους αποδήμους ως το μακρύ χέρι του. Με αυτές τις τακτικές έφτασε εύκολα σε χώρες όπως η Μαλαισία, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Αζερμπαϊτζάν και το Κοσσυφοπέδιο και μέσω της ΜΙΤ κατάφερε να απαγάγει τους καθηγητές που συνδέονταν με το κίνημα Γκιουλέν. Η απερισκεψία του καθεστώτος Ερντογάν έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε να εμφανίζει τις διαπραγματεύσεις με τον πρώην σύμβουλο εθνικής ασφαλείας της κυβέρνησης Τραμπ, Μάικλ Φλιν, για την απαγωγή του Φετουλάχ Γκιουλέν. Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί το δημόσιο ταμείο για να πληρώνει εν κρυπτώ τέτοιες επιχειρήσεις, καταβάλλοντας εκατομμύρια δολάρια σε μίζες για τις απαγωγές. Ένα καθεστώς που δίνει μίζες με στόχο την απαγωγή του Γκιουλέν από τις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να επιχειρήσει να απαγάγει τον καθένα από οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Επιπλέον, ο Ερντογάν έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί διάφορες μαφιόζικες ομάδες, όπως την ομάδα των Γερμανών Οθωμανών στη Γερμανία. Η γερμανική εφημερίδα «Stuttgarter Nachrichten» και το πρόγραμμα «Frontal 21» στο κανάλι ZDF αποκάλυψαν ότι η συμμορία ήταν υπό τον πρώην αντιπρόεδρο Εξωτερικών Υποθέσεων Μετίν Κουλούνκ. Υποστηρίζεται ότι σε ορισμένα ηχογραφημένα αποσπάσματα ο Κουλούνκ δίνει εντολή σε αυτή τη συμμορία να προχωρήσει σε ένοπλη δράση εναντίον των Κούρδων στη Γερμανία. Η συμμορία αυτή χρηματοδοτείται επίσης από το AKP.

Το καθεστώς Ερντογάν χρησιμοποιεί τους εκπατρισμένους Τούρκους, οι οποίοι ως εργαλείο του εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον κόσμο, ​​ειδικά στην Ευρώπη. Μεταξύ αυτών των Τούρκων υπηκόων, οπαδών του Ερντογάν, υπάρχουν πολλοί εθνικιστές και τζιχαντιστές. Αυτοί είναι φανατικοί νέοι που μπορούν να διαπράξουν φόνους ή να επιτεθούν μόνο από ένα νεύμα του Ερντογάν. Μπορούν να ενεργούν με το σκεπτικό ότι υπηρετούν την «πατρίδα» ή το «Ισλάμ». Ο μεγαλύτερος ηγέτης της μαφίας της Τουρκίας Σεντάτ Πέκερ απειλεί ότι θα εκτελέσει ανθρώπους που ανήκουν στο κίνημα Γκιουλέν και ότι θα τους κρεμάσει σε δέντρα. Ο Πεκέρ είναι μια ακραία υπερεθνικιστική φυσιογνωμία που μπορεί να οργανωθεί μεταξύ των εκπατρισμένων στην Ευρώπη.

Πέραν αυτών, είναι απαραίτητο να προειδοποιήσουμε τους πολίτες τρίτων χωρών. Το καθεστώς Ερντογάν μπορεί να διοχετεύσει ανθρώπους από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική σε αυτές τις ενέργειες. Η MIT ανέλαβε και χρησιμοποίησε ορισμένους από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή σε τέτοιες ενέργειες. Έχω πολύ σημαντικές πληροφορίες γι’ αυτό, αλλά δεν θα δώσω κάποιο παράδειγμα, διότι δεν μπορώ να το τεκμηριώσω αυτή τη στιγμή.

Σε κάθε ευκαιρία ο Ταγίπ Ερντογάν απειλεί τους υποστηρικτές του Γκιουλέν που βρίσκονται στο εξωτερικό. Έχει πει: «Μη νομίζετε ότι τους ξεφορτωθήκαμε. Δεν πρέπει να αισθάνονται ασφαλείς. Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε να φύγουν». Ο υπουργός Ενέργειας, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, που είναι γαμπρός του, απευθυνόμενος στους Τούρκους που ζουν στο εξωτερικό σε μια ομιλία έχει πει: «Θα τους στραγγαλίσω όπου τους δω». Αυτό αποτελεί ξεκάθαρα πράξη υποκίνησης. Ο υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε: «Είμαστε πίσω από εκείνους που πηγαίνουν στο εξωτερικό. Δεν θα τους αφήσουμε να αναπνεύσουν». Ο υπουργός Εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού, είπε: «Η έννοια της ασφάλειάς μας έχει αλλάξει. Ανεξάρτητα από ποιο μέρος του κόσμου βρίσκονται, θα βρούμε τους προδότες που πρόδωσαν στην Τουρκία και δεν θα τους αφήσουμε να βγάλουν έναν αναστεναγμό ανακούφισης». Ο εκπρόσωπος του Προέδρου, Ιμπραήμ Καλίν, δήλωσε επίσης ότι η MIT ακολούθησε τους υποστηρικτές του κινήματος Γκιουλέν που είχαν υποβάλει αίτηση ασύλου σε άλλες χώρες. Οι δημοσιογράφοι συμπαθούντες του AKP συχνά απειλούν να σκοτώσουν Τούρκους εξόριστους δημοσιογράφους στο εξωτερικό. Για παράδειγμα, οι δημοσιογράφοι Κεμ Κουτσούκ και Ερσόι Ντεντέ υπονοούσαν ότι αυτοί οι δημοσιογράφοι θα μπορούσαν να σκοτωθούν, όπως οι Αρμένιοι μαχητές ASALA που δολοφονήθηκαν από τις τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών στο εξωτερικό.

Δεν είναι δυνατόν να αισθάνομαι απόλυτα βέβαιος όταν υπάρχουν όλα αυτά. Δεν είμαι γκιουλενιστής. Είμαι δημοσιογράφος. Ωστόσο, ήμουν ανταποκριτής για 15 χρόνια στην εφημερίδα «Zaman», η οποία είναι γνωστή για το γεγονός ότι ήταν πολύ κοντά με το κίνημα Γκιουλέν. Υπέβαλα ερωτήσεις στον Ερντογάν που τον ενόχλησαν και απειλήθηκα. Έγραψα δύο βιβλία για τη διαφθορά του Ερντογάν και υπέβαλαν αγωγές εναντίον μου. Ζήτησαν από το δικαστήριο να γίνει έφοδος στο σπίτι μου από την τουρκική αστυνομία. Έφυγα στο εξωτερικό οκτώ μήνες πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος. Δόξα τω Θεώ που δεν ήμουν εκεί όταν καταστράφηκε το σπίτι μου.

 

Από την έρευνά σας ποια στοιχεία προκύπτουν για το πραξικόπημα;

 

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου ήταν μια «ελεγχόμενη απόπειρα πραξικοπήματος». Έχουμε αρκετές πληροφορίες για να γράψουμε τόμους. Ναι, υπήρξε απόπειρα πραξικοπήματος. Αποτέλεσε, ωστόσο, μια ελεγχόμενη παγίδα με εγγυημένη αποτυχία. Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Χουλούσι Ακάρ, ο οποίος είναι σήμερα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, είχε ενημερώσει τους συντρόφους του εντός της ιεραρχίας ότι θα καταλάβει την κυβέρνηση. Πολλοί στρατιώτες ενημερώθηκαν ότι ο Ακάρ επρόκειτο να κάνει πραξικόπημα και ότι έπρεπε να ακολουθήσουν. Ένα πραξικόπημα, στο οποίο φερόταν ως ιθύνων νους ο Χουλούσι Ακάρ κέρδισε τη στήριξη και βρήκε υποστηρικτές. Στο πραξικόπημα υπήρχαν στρατιώτες που ήταν κεμαλιστές και αξιωματικοί που τάσσονταν υπέρ του ΝΑΤΟ και υποστήριζαν το κίνημα του Γκιουλέν και αντιμετώπιζαν, σύμφωνα με τους ίδιους, διάφορες δυσκολίες. Θεώρησαν ότι ο Ερντογάν ανέστειλε το Σύνταγμα, προσπάθησε να εδραιώσει ένα ισλαμικό καθεστώς αντί της δημοκρατίας του Ατατούρκ και προέβη σε εκλογές, δημιουργώντας μια κυβέρνηση που κατέστρεφε τη δημοκρατία, γι’ αυτό και έπρεπε να τον εμποδίσουν.

Ωστόσο, ο Χουλούσι Ακάρ, μαζί με το καθεστώς του ΑΚΡ, αν και προετοίμασε το μυστικό αυτό σχέδιο, άλλαξε στρατόπεδο τη νύχτα του πραξικοπήματος, αφήνοντας μετέωρους τους στρατηγούς και τους αξιωματικούς που νόμιζαν ότι το πραξικόπημα θα γινόταν στην ιεραρχία. Το βράδυ της 14ης προς 15ης Ιουλίου, πριν από το πραξικόπημα, ο Χουλούσι Ακάρ και ο Χακάν Φιντάν της MIT συναντήθηκαν κρυφά και μίλησαν κατ’ ιδίαν για ώρες. Την επομένη το μεσημέρι ένας ταγματάρχης πήγε στη MIT και ανέφερε ότι θα γίνει πραξικόπημα. Ωστόσο, ούτε ο Χακάν Φιντάν ούτε ο Χουλούσι Ακάρ έλαβαν κάποιο μέτρο. Θα μπορούσαν εύκολα, αν ήθελαν, να αποτρέψουν το πραξικόπημα. Αντ’ αυτού, άφησαν να ξεκινήσει η απόπειρα πραξικοπήματος και προτίμησαν να βγει ο κόσμος στους δρόμους. Γι’ αυτό και 250 πολίτες έχασαν τη ζωή τους.

Οι δύο πιο σημαντικοί παράγοντες εκείνης της νύχτας ήταν ο Χακάν Φιντάν και ο Χουλούσι Ακάρ. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τους κράτησε και τους δύο και δεν τους επέτρεψε να καταθέσουν στην Επιτροπή Έρευνας της Βουλής. Στη συνέχεια πήρε τον Χουλούσι Ακάρ στο Υπουργικό Συμβούλιο ως υπουργό Άμυνας. Έτσι τον αντέμειψε.

Ο Ερντογάν έδωσε πέντε διαφορετικές εκδοχές, με τη μια να έρχεται σε αντίθεση με την άλλη για το πώς αρχικά έμαθε για το πραξικόπημα. Στην αρχή του πραξικοπήματος χωρίς να έχει αποδείξεις είπε: «Αυτό αποτελεί προσπάθεια του Φετουλάχ Γκιουλέν και των υποστηρικτών του». Το γερμανικό περιοδικό «Focus» δημοσίευσε ένα σημαντικό ρεπορτάζ στις 24 Ιουλίου 2016. Σε αυτό, μισή ώρα μετά την έναρξη του πραξικοπήματος, η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών GCHQ «έπιασε» το τηλέφωνο της κυβέρνησης, το e-mail και τη γραπτή αλληλογραφία. Οι ακόλουθες πληροφορίες βρίσκονται σε αυτή την αλληλογραφία. Αναφέρονται τα εξής: «Ας ξεκινήσουμε τις επιχειρήσεις εκκαθάρισης κι ας ανακοινώσουμε τον Γκιουλέν». Δεδομένου ότι δεν υπήρξε καμία διάψευση, οι δημοσιογράφοι βραβεύτηκαν στη Γερμανία για την αποκάλυψή τους.

Ο Ερντογάν προσγειώθηκε στην Κωνσταντινούπολη τη νύχτα της απόπειρας στις 3.20 και είπε: «Το πραξικόπημα αυτό είναι ευλογία από τον Θεό για εμάς». Αυτό που πραγματικά εννοούσε έγινε κατανοητό από τις επόμενες κιόλας ώρες. Το κράτος κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Πάνω από 500.000 άτομα βρέθηκαν υπό κράτηση. Περισσότερα από εκατό άτομα συνελήφθησαν σε διαφορετικές ημερομηνίες. Περίπου 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους. Εφημερίδες, τηλεόραση και περιοδικά έκλεισαν. Πανεπιστήμια κατασχέθηκαν. Ακαδημαϊκοί απολύθηκαν. Η αντιπολίτευση σιώπησε. Ο πρόεδρος του HDP, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, και πολλοί βουλευτές του συνελήφθησαν. «Τώρα είμαστε σε θέση να κάνουμε πολλά πράγματα που δεν μπορούσαμε να κάνουμε πριν, επειδή είχαμε κολλήσει στη νομοθεσία και τους νόμους», δήλωσε στις ΗΠΑ ο Ερντογάν στις 22 Σεπτεμβρίου 2016, δύο μήνες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος. Παραδέχτηκε ότι ήταν σε θέση να παρακάμψει τους νόμους, χρησιμοποιώντας την κατάσταση έκτακτης ανάγκης (το νέο OHAL) και το ψυχολογικό περιβάλλον της 15ης Ιουλίου.

Απενεργοποίησε τη συνέλευση χρησιμοποιώντας την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Κυβερνούσε τη χώρα για μήνες με διατάγματα. Στο τέλος, στις 16 Απριλίου 2017, με δημοψήφισμα άλλαξε το καθεστώς. Καθιέρωσε τη λεγόμενη «Αρχή τους ενός» στο νομοθετικό και δικαστικό σώμα. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις που πραγματοποιήθηκαν πριν από τις 15 Ιουλίου η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών είχε πει «όχι» σε ένα τέτοιο καθεστώς, το οποίο αποτελούσε όνειρο του Ερντογάν. Ωστόσο, η κοινή γνώμη άλλαξε με τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου και ο Ερντογάν απέκτησε το σουλτανάτο που ονειρευόταν από τότε που μπήκε στην πολιτική.

Κάποιοι πολίτες και στρατιώτες από το κίνημα Γκιουλέν συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος. Ωστόσο, το ποσοστό δεν αποτελεί ούτε το 1% του συνόλου τους. Οι εισαγγελείς που ερευνούν το πραξικόπημα συμπεριλαμβάνουν και αυτό στο κατηγορητήριο. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν γκιουλενιστές αξιωματικοί που επιτέθηκαν ενάντια σε αυτούς που έκαναν το πραξικόπημα και τραυματίστηκαν κατά την επίθεση. Υπήρξαν γκιουλενιστές μεταξύ των αστυνομικών που συγκρούστηκαν με τους στρατιώτες που είχαν έρθει να απαγάγουν τον Ερντογάν κι επίσης απελάθηκαν. Οι πιλότοι των F-16 που αφόπλισαν την αεροπορική βάση Ακιντζί, την κύρια βάση των πραξικοπηματιών, αργότερα εκδιώχθηκαν από τον στρατό, επειδή ήταν γκιουλενιστές. Ο πιλότος του αεροπλάνου που έφερε τον Ερντογάν από τη Μαρμαρίδα στην Κωνσταντινούπολη εκείνη τη νύχτα συνελήφθη επειδή ήταν γκιουλενιστής και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος. Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα. Εντούτοις, το κίνημα Γκιουλέν πρέπει να διερευνήσει και να δει τους λόγους για τους οποίους ορισμένοι στρατηγοί και πολίτες που το υποστηρίζουν συμμετείχαν σε αυτή την απόπειρα πραξικοπήματος. Οι γκιουλενιστές λένε ότι τους έστησαν παγίδα. Πρέπει, λοιπόν, να μοιραστούν τα αποτελέσματα με την κοινή γνώμη, διερευνώντας τον τρόπο με τον οποίο παγιδεύτηκαν.

 

Πολλοί Τούρκοι αμφισβητούν το έγγραφο που αποκαλύψατε πριν από λίγες εβδομάδες. Έχετε περισσότερες πληροφορίες στη διάθεσή σας;

 

Αυτό το έγγραφο είναι αρχείο, δηλαδή ντοκουμέντο. Ετοιμάστηκε από τον Σερντάρ Κοσκούν, ο οποίος τότε ήταν ο εισαγγελέας του Γραφείου Ερευνών των Εγκλημάτων κατά του Συντάγματος. Το έγγραφο αυτό αποτελεί τη βάση των κρατήσεων που επακολούθησαν και των εντολών για συλλήψεις. Το βρήκα και το δημοσίευσα, το οποίο και συμπεριέλαβαν σε πολλές υποθέσεις που σχετίζονται με το πραξικόπημα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το αρχείο γράφτηκε στις 16 Ιουλίου 2016 στη 1.00 π.μ. Υπήρχε κάτι που, ενώ ήταν γραμμένο, δεν είχε συμβεί μέχρι τη 1 π.μ. Όπως ο βομβαρδισμός του Κοινοβουλίου, ο βομβαρδισμός του Προεδρικού Παλατιού, η έφοδος στο κτίριο του CNN Turk από τους στρατιώτες και η επίθεση στο κτίριο ασφαλείας της Άγκυρας.

Όλα έγιναν μετά την αναγραμμένη ώρα στο έγγραφο. Επιπλέον, τα πράγματα δεν έγιναν με τον τρόπο που περιγράφονται. Για παράδειγμα, ειπώθηκε ότι «υπήρχαν νεκροί στον βομβαρδισμό της Συνέλευσης», αλλά δεν υπήρξε κανένας θάνατος. Ειπώθηκε ότι «το Προεδρικό Μέγαρο βομβαρδίστηκε». Το παλάτι δεν βομβαρδίστηκε ποτέ, αλλά η διασταύρωση κοντά σε αυτό. Ειπώθηκε ότι «το Προεδρικό Μέγαρο περιβάλλεται από τεθωρακισμένες μονάδες». Δεν συνέβη κάτι τέτοιο. «Ένα ιδιωτικό κανάλι τηλεόρασης περιβαλλόταν από τεθωρακισμένες μονάδες». Ούτε κι αυτό έγινε. 10 με 20 στρατιώτες έπεσαν από ελικόπτερο. Και τα σκάνδαλα δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά. Επιπλέον, γεγονότα που δεν έγιναν εκείνη τη νύχτα θα καταγραφούν επίσης σε εκείνο το έγγραφο σαν να είχαν συμβεί. Όπως, για παράδειγμα, ο βομβαρδισμός του κτιρίου της υπηρεσίας πληροφοριών ασφαλείας και ο βομβαρδισμός της διοίκησης των ειδικών δυνάμεων...

Μια άλλη σημαντική πτυχή αυτού του αρχείου είναι ότι όλα τα γεγονότα που συνέβησαν στη 1.00 π.μ. έχουν γραφτεί με διαφορετικούς τρόπους. Καθώς ο χρόνος έναρξης της απόπειρας πραξικοπήματος είναι λανθασμένος, λέει ότι οι τοποθεσίες που δέχτηκαν επίθεση με αεροπορικές επιδρομές περιβάλλονταν από τεθωρακισμένες μονάδες. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ούτε μια σωστή πρόταση σε αυτό το αρχείο. Το μιας σελίδας έγγραφο είναι γεμάτο λάθη από την αρχή έως το τέλος.

Αφού δημοσίευσα το έγγραφο, ο εισαγγελέας Σερντάρ Κοσκούν επιβεβαίωσε την ορθότητά του μέσω ενός δημοσιογράφου. Ωστόσο, είπε: «Άρχισα να το γράφω στη 1.00, αλλά τελείωσα στις 7.00. Έγραψα την ώρα έναρξης, αλλά δεν έγραψα την ώρα που τελείωσα». Η ημερομηνία και η ώρα που γράφουμε πρέπει να αναφέρουν την ακριβή ώρα κατά την οποία γράφουμε τα πρακτικά. Δεν είναι δυνατόν ο εισαγγελέας να μην το γνωρίζει αυτό. Στην ίδια δήλωση ανέφερε: «Τις πρώτες μέρες λάβαμε όλες τις αποφάσεις για κρατήσεις βάσει αυτού του αρχείου». Με άλλα λόγια, η εν λόγω έκθεση που οδήγησε στην κράτηση χιλιάδων ανθρώπων δεν ήταν ακριβής, αλλά αμφισβητήσιμη. Μια άλλη σημαντική επίσης πτυχή της είναι ότι ενώ δεν υπήρχαν αποδείξεις, ενώ εξελισσόταν η απόπειρα πραξικοπήματος, οι γκιουλενιστές καταγράφονται ως οι αυτουργοί. Αυτό επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του περιοδικού «Focus», που βασίζεται στη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών GCHQ. 

Για ποιον λόγο, λοιπόν, τρεις ώρες μετά την έναρξη της στρατιωτικής εξέγερσης περίπου 3.000 μέλη του δικαστικού σώματος απομακρύνθηκαν από τα καθήκοντά τους; Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Σερντάρ Κοσκούν διατηρεί πράγματι αρχείο στη 1.00 π.μ. Επειδή απαιτείται νομική βάση (το νομικό υπόβαθρο) για την απόλυση 2.740 δικαστών και εισαγγελέων, είναι πολύ πιθανό αυτή τη βάση να την αποτέλεσε το αρχείο του εισαγγελέα. Εάν, όπως λέει ο Κοσκούν, το αρχείο γράφτηκε στις 7 π.μ., ποιος είναι τότε ο λόγος για την απόλυση των 2.740 δικαστών και εισαγγελέων έξι ώρες πριν; Με ποιες αποδείξεις τόσα πολλά μέλη του δικαστικού σώματος συνδέθηκαν με το πραξικόπημα;

Το ένα τέταρτο της τουρκικής δικαιοσύνης, 4.238 δικαστές και εισαγγελείς, εκδιώχθηκε μετά το πραξικόπημα. Αντί αυτών, νέοι δικαστές και εισαγγελείς εγκρίθηκαν από την κυβέρνηση. Τα δύο έγγραφα που έχω αποκαλύψει είναι μόνο δύο από τα δεκάδες που δείχνουν ότι το πραξικόπημα αυτό έγινε σε γνώση του Ερντογάν. Στην πραγματικότητα, ο Ερντογάν γνώριζε ότι θα υπήρχε μια τέτοια πρωτοβουλία εκείνη τη νύχτα. Έκανε όλες τις προετοιμασίες και ακόμη και οι εκκαθαρίσεις που έγιναν ήταν προετοιμασμένες. Χιλιάδες έγγραφα προετοιμάζονταν για πολλά χρόνια. Μόλις άρχισε η απόπειρα πραξικοπήματος, πατήθηκε το κουμπί για τις εκκαθαρίσεις.

Όσο για το ποιος οργάνωσε την απόπειρα πραξικοπήματος, η απάντηση είναι περίπλοκη. Ο Ερντογάν οργάνωσε το σχέδιο αυτό με ορισμένους στρατιώτες από την Ευρασία που διάκεινται κατά του ΝΑΤΟ, τις μυστικές υπηρεσίες (MIT) και τον τότε αρχηγό του στρατού Χουλούσι Ακάρ. Ο Χουλούσι Ακάρ ήταν ο διοικητής που είχε αναπτύξει καλές σχέσεις με το κίνημα του Γκιουλέν για αρκετό διάστημα. Ως εκ τούτου, το σχέδιο αυτό βασίστηκε στον Χουλούσι Ακάρ. Πρόκειται για ένα σχέδιο που βασίστηκε στη χρήση αυτής της σχέσης εμπιστοσύνης. Ζήτησε από τους διαχειριστές του κινήματος του Γκιουλέν να τον υποστηρίξουν στέλνοντας μήνυμα ότι θέλει να κάνει πραξικόπημα. «Θα εκμεταλλευτούμε τη διαχείριση εντός της στρατιωτικής ιεραρχίας. Θα συμμετάσχουν όλα τα στοιχεία των ενόπλων δυνάμεων. Πρέπει να παρέχετε στήριξη», είπε. Κάποιοι πολίτες που μετέφεραν κρυφά αυτό το μήνυμα μεταξύ Γκιουλέν και Ακάρ στήριξαν το σχέδιο. Δεν γνωρίζουμε αν ο Γκιουλέν είχε πληροφόρηση σχετικά με αυτό το σχέδιο και, αν ναι, δεν ξέρουμε ούτε καν πώς θα απαντούσε. Δεν έχουν δοθεί απαντήσεις στα ερωτήματα για το συγκεκριμένο ζήτημα. Αλλά ακριβώς αυτό μπορεί να εννοούν οι γκιουλενιστές όταν λένε «είμαστε παγιδευμένοι».

Έχετε ξεκάθαρη εικόνα για το τι συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία λίγο πριν από τις περιφερειακές εκλογές;

Πιστεύετε ότι η αποδοχή του Ερντογάν όντως ξεπερνά το 50%;

Ο Ερντογάν δημιούργησε μια κοινωνική βάση με έναν βαθμό φανατισμού. Νομίζω ότι το ποσοστό αυτού του τμήματος, που ορίζεται ως ραχοκοκαλιά, είναι περίπου 20%. Μαζί με άλλα τμήματα το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 30%. Επειδή δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση ή πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν κόμματα της αντιπολίτευσης που να μπορούν να κυβερνήσουν τη χώρα καλά, υπάρχει μια μάζα περίπου στο 10%-15% που ψηφίζει τον Ερντογάν. Ως εκ τούτου, παίρνει ένα ποσοστό 40%-45%.

Ο Ερντογάν είναι ένας ηγέτης που μπορεί να κρατήσει πολύ καλά τον παλμό του λαού και να του δώσει ό,τι θέλει. Αλλά η οικονομία βρίσκεται στο χειρότερο σημείο από ποτέ. Τα στοιχεία για την ανεργία είναι ακόμη πιο υψηλά από τα στοιχεία για το 2002, όταν ήρθε στην εξουσία το AKP. Τώρα η ανεργία είναι περίπου στο 13%. Ο πληθωρισμός αυξάνεται σταθερά. Το εξωτερικό χρέος της Τουρκίας πλησιάζει τα 500 δισ. δολάρια. Η βιομηχανική παραγωγή υποχώρησε κατά 10% σε σχέση με πέρσι. Το ποσό των μη εξυπηρετούμενων δανείων στις τράπεζες πλησιάζει το 15%. Πέρσι το ποσό από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ήταν 65 δισ. τουρκικές λίρες, φέτος υπερβαίνει τις 100 δισ. τουρκικές λίρες και σε τρία χρόνια εκτιμάται ότι θα είναι 300 δισ. τουρκικές λίρες. Οι πωλήσεις κατοικιών και αυτοκινήτων μειώθηκαν σχεδόν κατά το ήμισυ. Μια πολύ μεγάλη οικονομική κρίση έρχεται. Η κυβέρνηση, ωστόσο, την καθυστερεί συνεχώς φέρνοντας ζεστό χρήμα από το εξωτερικό. Μετά τις εκλογές πλησιάζει ο μεγαλύτερος οικονομικός κατακλυσμός. Αλλά δεν υπάρχουν δίκαιες εκλογές στην Τουρκία. Κανείς δεν εμπιστεύεται τα αποτελέσματα, εκτός από τους ψηφοφόρους του AKP. Υπήρξε εκφοβισμός της αντιπολίτευσης. Σχεδόν το σύνολο των μέσων ενημέρωσης προωθεί το AKP. Θεωρώ ότι στην περίπτωση που γίνονταν δίκαιες εκλογές, ο Ερντογάν θα σημείωνε μια ιστορική ήττα. Ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται να είναι δυνατό αυτή τη στιγμή.

 

ΣΧΟΛΙΑ