Οράματα...
  Παρασκευή, 17 Μάρ 2017      15:22      0

Οράματα...

Ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά και πολιτικά γεγονότα του τελευταίου διαστήματος ήταν η παρουσίαση από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, της Λευκής Βίβλου με πέντε προτάσεις για την εποχή που έρχεται μετά το βρετανικό δημοψήφισμα...

Μια απάντηση για το τι μέλλει γενέσθαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα στο πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί πανευρωπαϊκά και παγκόσμια.

Η Λευκή Βίβλος του κ. Γιούνκερ παρουσιάστηκε ως μια κραυγή αγωνίας με μεγάλη δόση ευρωπαϊκής αυτοκριτικής, με παραδοχή των αδιεξόδων, με την αναγνώριση της ανάγκης για μια νέα ευρωπαϊκή πορεία, χωρίς, ωστόσο, να προσπαθήσει να ρίξει τον σπόρο μιας ειρηνικής αμφισβήτησης που θα ανταποκρινόταν περισσότερο στις ανάγκες των ευρωπαϊκών λαών και κοινωνιών. Δεν θα μπορούσε, εξάλλου, να είναι διαφορετικά, αφού ο κ. Γιούνκερ, παρά την πολεμική που δέχεται όλο το τελευταίο διάστημα από την ηγεμονική Γερμανία για τη διαλλακτική του στάση απέναντι σε ζητήματα όπως το ελληνικό, δεν παύει να ανήκει στον σκληρό πυρήνα των πολιτικών της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να μην τον αδικούμε όμως, ακόμη κι αυτά τα μικρά βήματα συνειδητοποίησης βοηθούν να ακουστεί η διαφορετική άποψη.

Για ένα από τα διαφορετικά σενάρια που προτάσσει η Λευκή Βίβλος, αυτό της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων, ο κ. Γιούνκερ τόνισε ότι θα κάνει τη Γηραιά Ήπειρο «πολύπλοκη και δυσνόητη», αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει μια λύση, με κράτη-προπομπούς να δίνουν το παράδειγμα στα υπόλοιπα μέλη. Η ύπαρξη αυτού του σεναρίου καταργεί από μόνη της αυτό που όλοι, έστω και θολά, έχουμε στο μυαλό μας ως ευρωπαϊκό όραμα. Σίγουρα δεν είναι ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ο εμπνευστής και υποστηρικτής του –μάλλον το αντίθετο–, κάποιοι, πάντως, φαίνεται να το εκπονούν και να το μηχανεύονται εδώ και αρκετό καιρό.

Η ενωμένη Ευρώπη χρειάζεται ένα σύγχρονο όραμα στηριγμένο στις ιδρυτικές αρχές της, προσαρμόζοντας τις πολιτικές της στη σύγχρονη πραγματικότητα. Έχει δίκιο ο πρόεδρος Γιούνκερ όταν λέει ότι «πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι μπορεί να προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση και τι δεν μπορεί», από την άλλη πλευρά όμως πρέπει να σταματήσει να υιοθετεί πολιτικές που υπονομεύουν τη συνεργασία και την κοινωνική συνοχή των ευρωπαϊκών λαών.

Αναμφισβήτητα ζούμε μια εποχή κοσμοϊστορικών αλλαγών και «τυφώνων» που μπορεί να συμπαρασύρουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αυτό όμως που αξίζει πάντοτε να έχουμε στον νου μας για το μέλλον της Ευρώπης που θέλουμε είναι ότι στη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της οι λαοί άλλαξαν προς το καλύτερο. Επιτέλους, λοιπόν, ας μοιραστούμε τα κοινά μας οράματα, πριν να είναι για μια ακόμη φορά πολύ αργά...

 

Δημιοσιεύθηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα", στις 17/3/2017.

ΣΧΟΛΙΑ