Μικρά τοξικά...
  Πέμπτη, 12 Μάι 2016      16:41      0

Μικρά τοξικά...

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ

Έβλεπα στην τηλεόραση μιά εξαιρετική ταινία με άγνωστους συντελεστές και περίμενα να δω τα ονόματά τους στους τίτλους του τέλους. Φευ! Μόλις τελείωσε, έπεσε το σήμα του σταθμού κι έμεινα με την απορία. Συμβαίνει κατά κόρον αυτό στα κανάλια, με εξαίρεση την ΕΡΤ. Σιγά το θέμα θα πεις, αλλά να που εμένα μ’ ενοχλεί. Το θεωρώ έλλειψη σεβασμού προς τους συντελεστές, αλλά και προς τους θεατές... Το ίδιο ενοχλητικά βρίσκω κι άλλα «μικρά» του καθεμέρα. Ασήμαντα μπροστά στα βαριά και δύσκολα που μας ταλανίζουν, αλλά τόσο επιβαρυντικά και τοξικά για την καθημερινή μας διάθεση. Τα αισθάνομαι σαν μυγάκια στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, όταν ταξιδεύω στην εθνική, που εμποδίζουν την ορατότητα. Ιδού μικρός κατάλογος:

  • Οι καλημέρες: Είναι του Θεού και της συνάφειας, έστω της τυπικής, στη γειτονιά και στη δουλειά. Λοιπόν, μ’ ενοχλεί που κάποιοι τσιγκουνεύονται την καλημέρα και περνούν αδιάφοροι και κρύοι. Εντάξει, ο καθένας έχει τις έγνοιες, τα προβλήματα και τις σκοτούρες του. Αλλά τι κοστίζει μιά καλημέρα; «Πες την κι ας πέσει χάμω»... Παράθυρο στον κόσμο είναι οι καλημέρες, τα «γεια χαρά», οι καληνύχτες.
  • Η πολιτική ορθότης: Έχει προσλάβει ιλαρές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Φέρ’ ειπείν, μην πεις «οι γύφτοι», και πέφτουν πάνω σου να σε δικάσουν για... ρατσισμό οι ταξιαρχίες της –αριστερής, παρακαλώ– πολιτικής ορθότητος. Άσε δε το οξύαιχμο δόρυ του φεμινισμού! Μιλάμε για παράκρουση, όπως διαπιστώθηκε εσχάτως με τη διαφήμιση του Τζάμπο. Είδε... σεξισμό και προτροπή βίας εναντίον των γυναικών το μονόφθαλμο ΚΕΘΙ (Κέντρο Έρευνας για την Ισότητα των Φύλων), λόγω της φράσης «Χτύπα σαν άντρας»! Τι να πεις και να μην σε πιάσουν τα γέλια γι’ αυτή τη θλιβερή αντίδραση που ποζάρει προοδευτική στην αγορά. Ειλικρινά παρέλκουν περαιτέρω σχόλια...
  • Το δίπορτο: Τους βρίσκεις συνεχώς μπροστά σου. Από τη μιά πασχίζουν για την αλλαγή της κοινωνίας κι από την άλλη ενστερνίζονται όλους τους κανόνες του συστήματος που επιδιώκουν να αλλάξουν. Βολεύουν τα παιδιά τους σε δουλειές, θεωρούν αυτονόητο να σβήνουν τις κλήσεις της Τροχαίας, βάζουν μέσον για καλή ειδικότητα και μετάθεση των βλαστών τους στον στρατό, βρίσκουν «άκρες» για να γλιτώνουν λογής πρόστιμα κ.λπ., κ.λπ. Με δυό λόγια, εκεί που τελειώνουν οι ρητορείες και τα κηρύγματα, αρχίζει το προσωπικό συμφέρον. Να ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:

- Ένας συνδικαλιστής/πολιτικός της... αταλάντευτης Αριστεράς κάποτε έβγαλε βιβλίο. Πήγε στον Νομάρχη της περιοχής του και του ζήτησε να αγοράσει η Νομαρχία έναν σημαντικό αριθμό αντιτύπων! Λίγες μέρες προτού υποβληθεί το αίτημα, ο Νομάρχης, που ανήκε σε άλλο κόμμα, είχε δεχτεί σκληρή επίθεση από τον συγκεκριμένο κύριο. Ο οποίος ζήτησε ρουσφέτι χωρίς καμία συστολή...

  • Τα καροτσάκια των σούπερ μάρκετ: Κάποιοι ψωνίζουν, μεταφέρουν τα πράγματα στο σπίτι και παρατάνε τα καροτσάκια στην εξώπορτα ή σε κάποια γωνιά του δρόμου. Λένε ότι οι υπάλληλοι βγαίνουν παγανιά και τα μαζεύουν, αλλά το κακό δεν συμμαζεύεται. Αποκαρδιωτικό θέαμα, δείγμα εγωτικής αυθαιρεσίας (τη δουλειά μου να κάνω και δεν με νοιάζουν τα υπόλοιπα) και κατάδηλης αδιαφορίας για την αισθητική της –ούτως ή άλλως– προβληματικής πόλης...
  • Μάστιγα: Τα λέγαμε και τις προάλλες για οδηγούς που μιλάνε στο κινητό. Το κακό εξελίσσεται σε μάστιγα. Βαριά πρόστιμα και αφαίρεση διπλώματος είναι η λύση. Αλλιώς θα θρηνήσουμε θύματα.
  • Πρόσφυγες: Με ποιο δικαίωμα κλείνουν τους δρόμους και τις γραμμές των τραίνων, πληγώνοντας τη χώρα που τους υποδέχτηκε με ανθρωπιά; Φιλοξενούμενοι είναι. Και αυτού του είδους η οριακή και απαράδεκτη συμπεριφορά λίγο θέλει να γίνει μπούμερανγκ για τους ίδιους. Η ανοχή έχει όριο...

Μεγάλος ο κατάλογος των «μικρών» τοξικών και, ασφαλώς, διαφορετικός για τον καθένα. Η στωικότητα και οι αντοχές έχουν τον λόγο... Όσο για τον Λόγο των ημερών, από καρδιάς μιά ευχή: Καλή Ανάσταση!

Τεύχος 338

ΣΧΟΛΙΑ