Και μετά τι;
  Παρασκευή, 18 Μάρ 2016      12:40      0

Και μετά τι;

Η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Μαρτίου με τη συμμετοχή της Τουρκίας, στην οποία εγκρίθηκε το προσχέδιο για την τελική απόφαση που θα ληφθεί στη Σύνοδο της 17ης και 18ης Μαρτίου, ανέδειξε δύο βασικά προβλήματα: ...

Tη Βαβέλ των εταίρων για το Προσφυγικό, όπως και για άλλα κεφαλαιώδους σημασίας ζητήματα, καθώς και την ικανότητα της Τουρκίας να φαίνεται ότι πιέζεται, τελικά όμως να βγαίνει κερδισμένη.

Η αποτίμηση από την ελληνική πλευρά της Συνόδου έγινε με θετικό πρόσημο, κάτι για το οποίο δεν μπορεί κανείς να αμφιβάλλει, αν λάβουμε υπόψη τις διακηρύξεις. Το μεγάλο ζήτημα είναι όμως τι θα γίνει επί του πρακτέου όταν το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό θα συνεχίσει να διογκώνεται σε συνδυασμό με την καχυποψία για τη στάση που τελικά θα κρατήσουν η γείτονα χώρα και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και μη.

Η επίκληση των ιδρυτικών διακηρύξεων της ΕΕ, της αλληλεγγύης και των ουμανιστικών αρχών του ευρωπαϊκού πολιτισμού, δυστυχώς δεν φτάνει. Είναι φανερό ότι, μιλώντας λαϊκιστί, ο καθένας κοιτάει την πάρτη του και όλοι θέλουν να τα φορτώσουν σε έναν, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Ελλάδα. Οι ρόλοι αλλάζουν, αλλά το αποτέλεσμα το ίδιο. Το καλοκαίρι ήταν καλός ο Ολάντ και κακιά η Μέρκελ, τώρα το αντίστροφο. Ο Γάλλος πρόεδρος επέλεξε την οικονομία για να υψώσει το ευρωπαϊκό του ανάστημα και το Προσφυγικό για το γαλλικό του. Η Γερμανίδα καγκελάριος πρώτα υπόσχεται στους Τούρκους, μετά εγκαλεί επικοινωνιακά τους δορυφόρους της χώρας της και τώρα προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα σχετικά με την Ελλάδα, και η προσφορά της μπορεί να αποδειχτεί τελικά χάντρες για ιθαγενείς. Ο δε πρόεδρος της ΕΕ, ο Ντόναλντ Τουσκ ο «συνθετικός», εμφανίζεται δύο μέρες μετά τη Σύνοδο να υπερθεματίζει υπέρ του κλεισίματος των συνόρων!

Η χώρα μας, η μικρή Ελλάδα, βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα, μάλλον ζαλισμένη και αποκαμωμένη έπειτα από έξι σκληρά χρόνια μνημονιακών πολιτικών. Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, παλεύει ακάματα να πετύχει ό,τι καλύτερο μπορεί για ένα ζήτημα στο οποίο η Ελλάδα έχει τη μικρότερη των ευθυνών. Οι Έλληνες δείχνουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες που είναι στοιβαγμένοι σε καταυλισμούς και σε στρατόπεδα, μην ξέροντας τι τελικά θα απογίνουν. Και οι απέναντι τον «χαβά» τους. Υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα από τη μια και μεγάλα κέρδη από την άλλη.

Η Ελλάδα, όπως και κάθε ευρωπαϊκή χώρα, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της το πρόβλημα. Η συμφωνία «1 προς 1» φαίνεται δίκαιη, αλλά δύσκολα υλοποιήσιμη. Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει ο «Λίβανος» της Ευρώπης. Είναι ήδη κατεστραμμένη για να καταστραφεί περαιτέρω. Ευελπιστούμε ότι οι ηγέτες της Ευρώπης δεν θα αποδειχτούν πολιτικοί νάνοι, δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα...

Στρυμών

 

Τεύχος 331

ΣΧΟΛΙΑ