Φόβος...
  Παρασκευή, 1 Απρ 2016      13:46      0

Φόβος...

Η τρομοκρατική επίθεση στις Βρυξέλλες την Τρίτη 22 Μαρτίου, που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες συνανθρώπους μας, ήρθε να εδραιώσει με τον πιο απευκταίο τρόπο το κλίμα φόβου που επικρατεί εδώ και πολύ καιρό στη Γηραιά Ήπειρο και ειδικά μετά τη 13η Νοεμβρίου 2015, με τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Είναι η πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης απειλούνται με τόσο σαφή τρόπο και, μάλιστα, από έναν εχθρό που είναι γνωστός αλλά και ταυτόχρονα «αόρατος».

Λένε ότι για να μπορέσεις να θεραπεύσεις ή να προλάβεις μια δυσάρεστη κατάσταση, πρέπει να αναζητήσεις τις γενεσιουργές αιτίες. Όταν όμως τις έχεις προκαλέσει εσύ ο ίδιος, χρειάζεται να ξεκινήσεις με την αυτοκριτική. Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός είναι υπαρκτός και απεχθής, όπως και οι πρακτικές των «μαρτύρων» του. Το Ισλαμικό Κράτος ενθαρρύνθηκε από τη Δύση, αλλά στη συνέχεια η κατάσταση δεν μπορούσε να ελεγχθεί. Η επέμβαση στη Συρία για την ανατροπή του Άσαντ δημιούργησε μια κατάσταση χάους, που έχει ως αποτέλεσμα, εκτός από τις χαμένες ψυχές και την καταστροφή των υποδομών της χώρας, τις μεγάλες προσφυγικές ροές, που η τύχη τους διχάζει την Ευρώπη.

Απ’ όλη αυτή την κατάσταση μοναδικός κερδισμένος φαίνεται να είναι η Τουρκία. Στην αρχή έδειξε ανοχή στο ISIS, γιατί εξυπηρετούσε τον οθωμανικό μεγαλοϊδεατισμό του Ερντογάν, εξοντώνοντας χριστιανούς και Κούρδους. Όταν οι τελευταίοι ανακτούσαν εδάφη, η Τουρκία άρχισε τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, ενώ έδειξε και δείχνει στάση ανοχής, που γεννά πολλά ερωτήματα, στους Τούρκους δουλεμπόρους που εκμεταλλεύονται ανθρώπους για τη μεταφορά τους στα ελληνικά νησιά. Αντί η Ευρώπη να τρίξει τα δόντια στην Τουρκία, συνάπτει συμφωνία μαζί της που, κατά τα φαινόμενα, είναι ανεφάρμοστη, έχοντάς της όμως δώσει πολλά δις για τη διακοπή των προσφυγικών ροών.

Το μεγάλο θύμα, εκτός, βέβαια, από τις εκατόμβες νεκρών, είναι η χώρα μας. Δεκάδες χιλιάδες εγκλωβισμένοι άνθρωποι, συνεχείς αφίξεις παρά τη συμφωνία, απαράδεκτη αντιμετώπιση από τους εταίρους μας με κλείσιμο των συνόρων και σφίξιμο της μέγγενης σε ένα άλλο πεδίο, το δημοσιονομικό. Οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες θα λειτουργήσουν ως ταφόπλακα στην όποια προοπτική ανάσας μπορούσε να πάρει η μικρή Ελλάδα από την, έστω και «κουτσή», εφαρμογή της συμφωνίας. Η μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές χώρες θα υψώνουν εμπόδια στην εξεύρεση λύσης, προτάσσοντας τα δικά τους εθνικά συμφέροντα. Λέμε ότι τα σύνορα της Ευρώπης είναι τα ελληνικά σύνορα, αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι η Ευρώπη σταματά στα Σκόπια και τη Βουλγαρία. Είναι λυπηρό, αλλά είναι πραγματικότητα.

Πριν χαθεί εντελώς το παιχνίδι για τη χώρα αλλά και για τις αθώες ψυχές που φιλοξενούμε στον τόπο μας, πρέπει κάτι να γίνει. Η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ αποικιοκρατική δύναμη, δεν δημιούργησε γκέτο, δεν απέκλεισε κανέναν. Γι’ αυτό και είναι ασφαλής χώρα. Πρέπει όμως να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να παραμείνει ασφαλής. Ο φόβος μεταδίδεται γρήγορα, πόσω μάλλον σε έναν ταλαιπωρημένο λαό. Η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή από το να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία της, γιατί έτσι υπερασπίζεται τη δημοκρατία της...

Στρυμών

Τεύχος 333

 

ΣΧΟΛΙΑ