«Φωνάζει ο κλέφτης»...
  Παρασκευή, 19 Φεβ 2016      11:49      0

«Φωνάζει ο κλέφτης»...

Από τότε που η οικονομική κρίση, που ξεκίνησε από την αγορά ακινήτων στις ΗΠΑ, επεκτάθηκε στην Ευρώπη υπήρχε ένα μόνιμο επιχείρημα προς τους «αδύναμους κρίκους» – τα PIIGS, όπως ονομάστηκαν: πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι το παράδειγμα της Γερμανίας...

Δηλαδή, σκληρή λιτότητα, ισχυρές τράπεζες, λιγότερες δαπάνες για το κοινωνικό κράτος.

Η έπαρση της επιβεβαίωσης και της επικράτησης του «γερμανικού μοντέλου» απέρριπτε οποιαδήποτε αντιπρόταση, δεν επέτρεπε καν το ψέλλισμα διαφορετικού λόγου. Ο σκληρός κ. Σόιμπλε δεν δέχεται την παραμικρή αμφισβήτηση για την πολιτική του, η οποία, εκτός των άλλων, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη γερμανοποίηση της Ευρώπης. «Ουρά» του, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και οι χώρες-δορυφόροι που, παρά τις όποιες παρεκκλίσεις, δεν διέθεταν επιχειρήματα –δεν ξέρουμε αν είχαν το θάρρος ή αν ήθελαν να τα αναζητήσουν– περί του αντιθέτου.

Οι τελευταίες όμως εξελίξεις στον γερμανικό τραπεζικό τομέα, με τον σεισμό που προκαλεί η κατάρρευση διαφόρων ομολόγων της Deutsche Bank, δείχνουν ότι ο «γίγαντας» ενδεχομένως να έχει πήλινα πόδια. Αυτό που αναρωτιέται κανείς είναι αν μέχρι τώρα την ευρωπαϊκή παντοκρατορία της Γερμανίας πλήρωναν οι αδύναμες και εξαρτημένες οικονομίες της Ευρωζώνης και, αν ναι, τι θα γίνει από δω και στο εξής, που ούτε αυτό θα είναι αρκετό. Αυτή τη φορά η γερμανική πολιτική και οικονομική ελίτ δεν θα μπορεί να κατηγορήσει τους «τεμπέληδες» του ευρωπαϊκού Νότου, θα χρειαστεί να εξηγήσει στους Γερμανούς φορολογούμενους γιατί θα χάσουν τα λεφτά τους.

Και, φυσικά, όλα αυτά δεν είναι αφορμή για να χαιρόμαστε, όχι μόνο γιατί δεν μας ενδιαφέρει να «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», αλλά και γιατί γνωρίζουμε από τη σύγχρονη εμπειρία μας ότι «τα σπασμένα» θα τα πληρώσουν οι ευρωπαϊκοί λαοί.

Προτείνουμε στην Bild και το Focus τούτη τη φορά να βγουν με εξώφυλλο τα αγάλματα των Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς από την Alexanderplatz του Βερολίνου με σηκωμένο το μεσαίο τους δάχτυλο προς αυτούς τους «χρήσιμους ηλίθιους» του καπιταλισμού που νομίζουν ότι σε μια παγκόσμια κερδοσκοπική αγορά μπορούν να ελέγξουν ηγεμονικά το παιχνίδι...

Στρυμών

 

Τεύχος 327

ΣΧΟΛΙΑ