Ένας χρόνος μετά
  Δευτέρα, 25 Ιαν 2016      19:05      0

Ένας χρόνος μετά

Η πρώτη επέτειος της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα συμπίπτει με μια από τις δυσκολότερες συγκυρίες για την ελληνική και διεθνή πραγματικότητα...

Το αδιέξοδο των εφαρμοζόμενων πολιτικών, το δύσκολο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και κλιμακούμενη όξυνση του προσφυγικού βαρύνουν την ατμόσφαιρα, που μόνο εορταστική δεν μπορείς να την πεις.

 

Οι μάχες που έχει να δώσει η κυβέρνηση είναι σε δύο βασικά μέτωπα που σε κάποια σημεία τους συνδέονται. Στο πρώτο, το εσωτερικό, οι κινητοποιήσεις διαφορετικών κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων φέρουν αντιμέτωπη την κυβέρνηση με τα στρώματα που κατ’ εξοχήν εκπροσωπεί. Οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες και ένα τμήμα των «επαναστατών της γραβάτας» –το επιστημονικό προλεταριάτο που το εκμεταλλεύεται το παλαιό καθεστώς της συντεχνίας τους– διεκδικούν το δικαίωμα στην επιβίωσή τους μετά από έξι περίπου χρόνια σκληρών πολιτικών.

 

Στο εξωτερικό μέτωπο οι δανειστές και οι εταίροι μας πιέζουν σε οποιοδήποτε πεδίο μπορούν για να αποδυναμώσουν περισσότερο τη χώρα μας, με τελευταίο σκληρό κρούσμα την έξοδο από τη ζώνη Σένγκεν, επειδή, όπως ισχυρίζονται, δεν μπορούμε να φυλάξουμε σωστά τα σύνορά μας σε σχέση με τις προσφυγικές ροές – δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε, να τους πνίγουμε στο Αιγαίο;

 

Εκεί που ενώνονται αυτά τα μέτωπα –χωρίς τη θέληση φυσικά των μεροκαματιάρηδων και των απόμαχων της ζωής– με την υποστήριξη ακραίων κύκλων είναι στη συντονισμένη επίθεση που δέχεται η κυβέρνηση – που δεν είναι άμοιρη λαθών. Μια προπαγάνδα που γίνεται ερήμην του λαού που παλεύει για υπερασπιστεί τα δικαιώματά του και ερήμην των ευρωπαϊκών λαών, που εκτός ολίγων εξαιρέσεων, βλέπουν με συμπάθεια την προσπάθεια του ελληνικού λαού να σταθεί στα πόδια του.

 

Δυστυχώς, τα περιθώρια στενεύουν. Ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του εκτός από την προάσπιση των λίγων αλλά σημαντικών που έχουν επιτευχθεί μέσα σε ένα χρόνο, χρειάζεται να παρουσιάσει περισσότερο έργο που θα αγγίζει τα πλατιά λαϊκά στρώματα, αλλιώς η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος» θα επέλθει ως το μοιραίο και αναπόφευκτο…

ΣΧΟΛΙΑ